Door: Lisa Fluit
Leestijd: 3 minuten
In letselschadeprocedures ontstaat regelmatig discussie over de vraag hoeveel medische informatie een slachtoffer moet delen met de verzekeraar. Met name het opvragen van volledige huisartsenkaarten of uitgebreide delen van medische dossiers leidt vaak tot spanningen. Slachtoffers en hun belangenbehartigers verwijten verzekeraars in dat kader nogal eens dat zij op zoek zijn naar aanknopingspunten om de reikwijdte van hun aansprakelijkheid en daarmee de schade te beperken, zonder dat daar concrete aanwijzingen voor bestaan. Dit wordt in juridische termen vaak aangeduid als een zogenoemde fishing expedition.
In een procedure bij de rechtbank Amsterdam draaide deze beschuldiging echter opvallend genoeg de andere kant op. Verzekeraar Allianz stelde namelijk dat niet zij, maar juist het slachtoffer zich schuldig maakte aan een ontoelaatbare fishing expedition.
De aanleiding van het geschil
Het slachtoffer raakt op 29 november 2008 als passagier betrokken bij een kop-staartbotsing. De achterop rijdende auto was verzekerd bij London Verzekeringen, een maatschappij die later is opgegaan in Allianz. Allianz erkent geen aansprakelijkheid, maar neemt wel de afhandeling van de letselschade op zich op basis van de Bedrijfsregeling Schuldloze Derde.
Na het ongeval ontwikkelt het slachtoffer klachten zoals tintelingen en krachtsverlies in haar been. Zij staat daarvoor onder behandeling van verschillende zorgverleners, waaronder een huisarts, een neuroloog en een psychiater. De klachten houden aan en verdwijnen niet in de jaren na het ongeval.
Behandelend specialisten komen uiteindelijk tot de diagnose van een reactieve conversiestoornis. Dat is een aandoening waarbij lichamelijke klachten optreden zonder aantoonbare neurologische oorzaak, als gevolg van een verstoorde signaalverwerking in de hersenen. Vast staat dat het slachtoffer in het verleden eerder soortgelijke problematiek heeft gehad.
De inzet van het slachtoffer
Tussen partijen ontstaat discussie over de kernvraag of de conversiestoornis is veroorzaakt door het ongeval. Volgens het slachtoffer kan die vraag alleen zorgvuldig worden beantwoord door een onafhankelijk psychiater. Allianz weigert echter mee te werken aan een gezamenlijk psychiatrisch onderzoek.
Daarop verzoekt het slachtoffer de rechtbank om een voorlopig deskundigenonderzoek te gelasten. Zij vraagt om benoeming van een psychiater en verzoekt dat deze deskundige onderzoek doet aan de hand van een voorgestelde vraagstelling. Daarnaast vraagt zij om Allianz te veroordelen in de kosten van het onderzoek.
Het verweer van Allianz
Allianz verzet zich tegen het verzoek en voert meerdere bezwaren aan. Volgens de verzekeraar is het dossier onvoldoende compleet, is er nog geen sprake van een medische eindsituatie en wordt het causaal verband tussen het ongeval en de klachten betwist. Ook heeft Allianz kritiek op de voorgestelde deskundige en de vraagstelling.
Het meest opvallende verweer is echter dat Allianz stelt dat het verzoek neerkomt op een bij wet verboden fishing expedition.
Volgens Allianz is een psychiatrisch expertise onderzoek niet zinvol, omdat het slachtoffer zelf aangeeft geen psychische klachten te hebben en geen behandeling wil ondergaan. Zolang er geen behandeling plaatsvindt, is volgens Allianz onvoldoende duidelijk of daadwerkelijk sprake is van een conversiestoornis. Het deskundigenonderzoek zou daarom slechts bedoeld zijn om alsnog bewijs te verzamelen, wat volgens Allianz in strijd is met een goede procesorde.
Het oordeel van de rechtbank
De rechtbank volgt Allianz niet in dit standpunt. Zij oordeelt dat geen sprake is van een fishing expedition en wijst daarbij expliciet op de eerdere medische standpunten van Allianz zelf. Uit de stukken blijkt namelijk dat Allianz zich in het verleden, onder verwijzing naar haar eigen medisch adviseur, juist achter de diagnose conversiestoornis heeft geschaard.
Dat Allianz in deze procedure ineens stelt dat onvoldoende medische onderbouwing bestaat, maakt volgens de rechtbank dat het slachtoffer juist een duidelijk belang heeft bij een onafhankelijk deskundigenonderzoek. Het bestaan van klachten na het ongeval en de eerdere medische diagnoses bieden voldoende aanknopingspunten voor nader onderzoek.
De rechtbank benadrukt dat een voorlopig deskundigenbericht juist bedoeld is om duidelijkheid te krijgen over medische vragen waarover partijen van mening verschillen. In dit geval is psychiatrisch onderzoek daarom niet alleen toegestaan, maar ook logisch en noodzakelijk.
Benoeming van de deskundige
Het verzoek om een deskundige te benoemen wordt toegewezen. Wel benoemt de rechtbank een andere psychiater dan degene die aanvankelijk door het slachtoffer was voorgesteld, omdat partijen daarover tijdens de mondelinge behandeling alsnog overeenstemming bereiken. Ook wordt een aanvullende vraag, voorgesteld door Allianz, aan de deskundige voorgelegd.
Juridisch advies
Hebt u vragen over letselschadeprocedures, over uw rechten en verplichtingen als slachtoffer of over het inschakelen van medische deskundigen in een letselschadezaak? Dan is het vaak verstandig om niet te lang te wachten met het inwinnen van juridisch advies. Neem daarom contact op met één van onze experts op het gebied van letselschade.